Bir Aşk Hikayesi

2003 yılında üniversite öğrencisiyken çıkan bir film vardı “Karşı Pencere”, İtalyan. Yönetmenliğini Ferzan Özpetek’in yaptığı bir filmdi. İzlemiş ve şarkılarını çok beğenmiştim. Ama sözlerini anlamamıştım o zaman.

Sonra 2006 yazında İspanya’ya Avrupa Gönüllü Hizmeti yapmaya gittim. İspanyolca öğrendim ve 2007 yazında İstanbul’a döndüm. Gitmeden önce buradaki yaşadığım odayı başkasına bıraktığım için kalacak yerim yoktu. Yurttan bir arkadaşımın, Özgen (şimdi İngiltere’de) evinde kaldım.

Yasemen ve Bilge ile. Merdivenköy’deki evlerinde, apartman boşluğuna bakan minik bir odada. Bir nevi sonrasında ne olacağını bilmeden ne yapabilirsem yapıyordum. Kendimi kalifiye bir meteliksiz hissettiğim bir dönemdi. Yüksek lisansa başvurduğum için iş görüşmelerinde dürüstçe ondan haber beklediğini söylüyordum. Onlar da beni aramıyorlardı, doğal olarak.

Tersi de olmadı değil… Bir seyahat acentası ile görüşmeye gitmiştim. Beni beğenmişlerdi. Ama çalışma koşulları o kadar yoğundu ki, görüşmeden sonra düşündüm ve onlara şöyle bir şey yazdım. “…. Teşekkür ederim ancak kendimi 5 yıl sonrasında burada çalışırken düşünmeye çalıştım ama düşünemedim. Umarım kendinize uygun daha iyi birini bulursunuz.” Dönüp baktığımda gülümseten bir Serpil anısı olarak kaldı. Ki şunu da söyleyeyim, sanırım bugüne kadar ki hiçbir işimi CV göndererek bulmadım. Bir şekilde “denk” geldi.

[Bir defasında İbo amcam bana şöyle demişti, “Serpil, sen yürüyeceğin yolu kendin açtın”. Mustafa dedem de Mersin şehri Kocahamzalı köyümüz arasında epey yollar açmış bir insanmış. Amcam böyle dediğinde zihnimin kurduğu sistemik bağlantı beni buraya götürmüştü]

O dönem ilk İspanyolca – Türkçe çevirmenliğimi yaptım, bir dizi senaryosu çevirisiydi. O iş de sevgili Oğuz Demir vesilesiyle olmuştu. Şimdi TV lerde programlara katılan doktoralı bir ekonomist… O dönemlerde Ekonomistler Platformu diye bir dernekteydi. Sonrasında bir şekilde ayrılıp kendine bir yeni oluşum yapmıştı. Ekip toplamak için de (bence) ücretsiz bir Proje Döngüsü Yönetimi eğitimi vermişti. Akıllıca bir hareketti. Ben de Avrupa Birliği üzerine yüksek lisansı yaparken haberdar olmuştum ve katılmıştım, orda da gönüllü olmuştum. Ve İspanya’ya giderken bana gönderen kuruluş olmuşlardı. Sonra kapandı bu oluşum, benden başka birini de göndermediler…

Neyse 2007 yazında, İspanya ilk dönüşü sonrası, memlekete gidip de herkes iyiliğimi isterken benim kimseye vermeyeceğim diye İstanbul’a iş görüşmesi için geldiğim bir zaman… Etik sebeplerle bu işi sonrasında kabul etmedim onu da ayrı konu… Oğuz aradı, o dönemki kız arkadaşı, şimdiki eşinin iş ortağının erkek arkadaşı (sonrasında onlar da evlendi ve çocukları oldu falan) yapımcıymış. Ve bu diziyi getirmek istemişler. Bir yemekte muhabbet açılıyor ve tercüman lazım diyor… Oğuz da bana “Yapar mısın?” diyor. Bana soru geliyor ve ben de “Yaparım” diyorum. Cesaretimi şimdi bile takdir ediyorum. [Şimdi şimdi fark ediyorum ki hayatımda bir çok alan bu şekilde açıldı, bana sorulan sorulara evet diyerek]

Ve gayet iyi yaptım. Birlikte çalıştığım arkadaşım Barış vesilesiyle reklam filmlerinde İspanyol mankenlere sözlü çevirmenlik yapmaya başladım. Barış acayip etik, bu tüketim, reklam işlerinde olmayı tercih etmeyen pek düzgün bir insandı. Sağ olsun, bu şekilde yönetmenlerle, mütevazi İspanyol oyuncularla tanıştım.

Neyse, bir gün Özge’nin evindeyken, bir müzik çaldı, girişinden KARŞI PENCERE’nin film müziği olduğunu anladım, “Aaaaa” dedim “Ne güzel!”. Sonra sözler girdi. Birden dikkat kesildim. Sözlerini artık anlıyordum. Çünkü sözleri İspanyolca idi ve zihnim artık İspanyolca’yı deşifre edebiliyordu. Meğer şarkı İtalyanca değil İspanyolca’ymış. Ve bir aşk hikayesiymiş.

O an benim EVREKA anımdı. Anlıyorum! Anlıyorum! diye koşturup Özge’ye sarıldığımı hatırlıyorum. Ağlamış da olabilirim.

“Historia de un amor”   “Bir aşk hikayesi”

Düğünlerden tanırsınız melodiyi. Sözlerinin anlamı bilinseydi yine de düğün şarkısı olur muydu pek emin değilim 😊

Historia de un Amor – Bir Aşk Hikayesi

Ya no estás más a mi lado corazon,

Y en el alma solo tengo soledad

Y si ya no puedo verte

Porque dios mi hizo quererte

Para hacerme sufrir más

Siempre fuiste la razón de mi existir

Adorarte para mi fue religión

En tus besos encontraba

El calor que me brindabas

El amor y la pasión

Es la historia de un amor,

Como no hay otro igual

Que me hizo comprender,

Todo el bien, todo el mal

Que le dio luz a mi vida,

Apagandola después,

Ay! que vida tan oscura

Sin tu amor no viviré

Artık yanımda değilsin kalbim,

Ve ruhumda sadece yalnızlık var

Ve artık seni göremiyorsam

Çünkü tanrı bana seni sevdirdi

Bana daha çok acı çektirmek için

Sen hep benim varoluş sebebimdin

Sana tapınmak benim için bir dindi

Senin öpücüklerinde buluyordum

Bana verdiğin sıcaklığı

Aşkı ve tutkuyu

Bu bir aşk hikayesi

Eşi benzeri olmayan

Anlamamı sağladı

Tüm iyiyi ve kötüyü

Hayatıma ışık verdi

Sonra onu söndürdü

Ay! Ne karanlık bir hayat

Senin aşkın olmadan yaşayamam

Yazı vesilesiyle şarkıyı araştırdım. Şarkı 60 yıl kadar önce Panamalı Carlos Eleta Almarán tarafından bolero tarzında yazılmış ve bestelenmiş.